Dlaczego seniorzy potrzebują więcej witaminy D? Mechanizmy obniżania jej poziomu

Treść

Osoby starsze mają znacznie wyższe ryzyko niedoboru witaminy D niż osoby młode z powodu kumulacji kilku mechanizmów fizjologicznych i środowiskowych.

Obniżona synteza skórna: Skóra osób w wieku 77–82 lat wytwarza prewitaminę D3 o ponad 2 razy wolniej niż skóra osób młodych (badanie z 1985 r.). Niektóre źródła wskazują nawet na 3-krotne osłabienie syntezy.
Mniejsza ekspresja receptorów: Starszy wiek jest istotnie powiązany ze zmniejszoną ekspresją receptora witaminy D (VDR) w tkance mięśniowej. Ta sama dawka witaminy D działa słabiej na organizm starszy.
Niedobór magnezu: Żołądek osób starszych wydziela mniej soku żołądkowego, co prowadzi do częstszych niedoborów magnezu. Magnez jest niezbędny do aktywacji witaminy D w metabolizmie.
Stłuszczenie wątroby: Około 4 na 10 osób w wieku starszym cierpi na niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby (NAFLD). Wątroba jest miejscem pierwszego etapu aktywacji witaminy D; jej spowolnienie obniża poziom aktywnej formy.
Obecność tkanki tłuszczowej: Witamina D jest rozpuszczalna w tłuszczach. Im więcej tkanki tłuszczowej, tym większe „rozcieńczenie objętościowe” witaminy D w organizmie, co obniża jej stężenie we krwi (surowicy).
Leki i osłabione nerki: Seniorzy częściej przyjmują leki (np. prednizon, cholestyramina), które osłabiają działanie witaminy D. Nerki starszych osób pracują słabiej, a tam zachodzi finalna aktywacja witaminy D.