Efekt drugiego posiłku (Second Meal Effect)

Treść

  • Definicja: Zjawisko, w którym składniki posiłku spożytego rano (śniadanie) determinują odpowiedź glikemiczną po kolejnym posiłku (obiadzie).
  • Historia: Zjawisko opisane po raz pierwszy w 1982 roku przez profesora Davida Jankinsa (Uniwersytet w Toronto).
  • Mechanizm działania:
    • Posiłek bogaty w błonnik rozpuszczalny tworzy w żołądku i jelicie cienkim lepki żel (galaretę).
    • Żel ten spowalnia wchłanianie glukozy z przewodu pokarmowego do krwiobiegu.
    • Glukoza jest sukcesywnie spalana przez mięśnie, co zapobiega gwałtownym skokom cukru we krwi.
    • Po posiłku śniadaniowym wątroba i mięśnie pozostają w stanie wysokiej wrażliwości na insulinę.
    • Gdy następuje obiad, komórki są już „przygotowane” i sprawnie wchłaniają glukozę, bez jej nagłego wzrostu we krwi.
  • Wyniki badań (Jankins):
    • Osoby spożywające śniadanie bogate w błonnik rozpuszczalny miały po obiedzie aż o 50% niższy wyrzut glukozy w porównaniu do osób spożywających posiłek ubogi w błonnik.
    • Poziom insuliny po takim śniadaniu był podczas obiadu niższy o 30–40%.
    • Mniejsze obciążenie trzustki (nie pracuje na wysokich obrotach).
  • Konsekwencje braku tego mechanizmu:
    • Gwałtowne skoki i spadki glukozy powodują senność i zmęczenie po obiedzie.
    • Uszkodzenie drobnych naczyń krwionośnych (w oczach, nerkach, sercu).
    • Większe ryzyko cukrzycy typu 2 (ciągłe obciążenie trzustki).

Powiązane