Mechanizm działania leków na erekcję i rola śródbłonka

• Statystyki: Ponad połowa mężczyzn w wieku 40–70 lat doświadcza zaburzeń potencji o różnym nasileniu.
• Mechanizm farmakologiczny: Tradycyjne leki (np. inhibitory PDE5) zwiększają wrażliwość organizmu na tlenek azotu (NO). NO rozszerza naczynia krwionośne, ułatwiając napływ krwi do prącia.
• Wady leków:
  • Działanie krótkotrwałe (efekt tylko przy zażyciu).
  • Wysoka cena (np. ponad 200 zł za 4 tabletki).
  • Skutki uboczne: bóle głowy, zaburzenia neurologiczne, problemy z sercem, słuchem, widzeniem, zaczerwienienie twarzy.
  • Skuteczność nie jest stuprocentowa.
• Patofizjologia: Zaburzenia erekcji często mają etiologię mieszaną (stres, dieta). Kluczową rolę odgrywa zapalenie śródbłonka naczyń krwionośnych.
• Rola śródbłonka: Znajduje się we wewnętrznej ścianie naczyń. Pełni funkcję rozszerzającą naczynia oraz odpornościową.
• Synteza NO: Tlenek azotu syntetyzowany jest z argininy za pomocą enzymów. Gdy komórki śródbłonka są uszkodzone lub w stanie zapalnym (przez dietę), proces ten przebiega z mniejszą wydajnością, co prowadzi do problemów z erekcją.

Powiązane

• zapalenie-srodblonka
• tlenek-azotu-w-ukladzie-krazenia
• inhibitory-pde5
• etiologia-zaburzen-erekcji