Mity i fakty dotyczące siemienia lnianego
- Złote vs. brązowe siemię: Mit. Różnice w kwasach tłuszczowych są nieznaczące. Brązowe jest tańsze i łatwiej dostępne.
- Tokyczność (cyjanowodór):
- Prawda i mit. Nasiona zawierają glikozydy cyjanogenne (amigdalina, linustatyna, linamaryna), które mogą przekształcać się w cyjanowodór.
- Cyjanowodór nie wytwarza się po spożyciu nienaruszonych nasion, tylko mielonych.
- Dawkowanie 15–100 g nie powoduje wzrostu cyjanku we krwi.
- Zatrucie cyjankiem wymagałoby spożycia ~1 kg mielonego siemienia (nieprawdopodobne).
- Neutralizacja: obróbka termiczna lub zalanie gorącą wodą.
- Zastępowanie jajek w diecie wegańskiej: Prawie fakt. 1 jajko = 15 g nasion lnu + 3 łyżki wody.
- Wchłanianie leków: Fakt. Siemię lniane tworzy barierę w przewodzie pokarmowym, opóźniając wchłanianie leków. Zalecany odstęp: 2 godziny.
- Skutki uboczne: Mit (że nie ma żadnych). Nadmierne spożycie u osób predysponowanych może wywołać nudności, bóle brzucha, wzdęcia, biegunkę lub reakcję alergiczną.
- Gluten: Siemię lniane nie zawiera glutenu, ale może być zanieczyszczone w produkcji. Należy szukać symbolu przekreślonego kłosa.
Powiązane
- glikozydy-cyjanogenne
- cyjanowodor
- dieta-weganska
- wchlanianie-lekow
- gluten