Mity i fakty dotyczące siemienia lnianego

  • Złote vs. brązowe siemię: Mit. Różnice w kwasach tłuszczowych są nieznaczące. Brązowe jest tańsze i łatwiej dostępne.
  • Tokyczność (cyjanowodór):
    • Prawda i mit. Nasiona zawierają glikozydy cyjanogenne (amigdalina, linustatyna, linamaryna), które mogą przekształcać się w cyjanowodór.
    • Cyjanowodór nie wytwarza się po spożyciu nienaruszonych nasion, tylko mielonych.
    • Dawkowanie 15–100 g nie powoduje wzrostu cyjanku we krwi.
    • Zatrucie cyjankiem wymagałoby spożycia ~1 kg mielonego siemienia (nieprawdopodobne).
    • Neutralizacja: obróbka termiczna lub zalanie gorącą wodą.
  • Zastępowanie jajek w diecie wegańskiej: Prawie fakt. 1 jajko = 15 g nasion lnu + 3 łyżki wody.
  • Wchłanianie leków: Fakt. Siemię lniane tworzy barierę w przewodzie pokarmowym, opóźniając wchłanianie leków. Zalecany odstęp: 2 godziny.
  • Skutki uboczne: Mit (że nie ma żadnych). Nadmierne spożycie u osób predysponowanych może wywołać nudności, bóle brzucha, wzdęcia, biegunkę lub reakcję alergiczną.
  • Gluten: Siemię lniane nie zawiera glutenu, ale może być zanieczyszczone w produkcji. Należy szukać symbolu przekreślonego kłosa.

Powiązane

  • glikozydy-cyjanogenne
  • cyjanowodor
  • dieta-weganska
  • wchlanianie-lekow
  • gluten