Światło dzienne a kontrola glukozy (efekt niezależny od witaminy D)

Treść

  • Badanie w Holandii (13 seniorów z cukrzycą typu 2): Użycie dużego okna (zwykła szyba blokuje niemal całe promieniowanie UVB, czyli to, które jest potrzebne do syntezy witaminy D) poprawiło kontrolę glukozy niezależnie od witaminy D.
  • Wyniki:
    • Przy świetle dziennym uczestnicy utrzymywali prawidłowy poziom glukozy we krwi przez ok. 51% czasu.
    • Przy świetle sztucznym tylko przez 43% czasu.
    • W ciągu dnia organizm spalał więcej węglowodanów, a mniej tłuszczu.
  • Mechanizm: Światło działa na organizm przez dwie drogi:
    1. Przez skórę (synteza witaminy D).
    2. Przez oczy (siatkówka wysyła sygnał do mózgu, który nastawia zegar biologiczny).
  • Zegar biologiczny: Steruje czasem wydzielania insuliny przez trzustkę oraz chęcią pochłaniania glukozy przez mięśnie.
  • Kontrast światła: Zimowe światło wewnątrz pomieszczeń (ok. 300 luksów) vs. światło dzienne (10 000–50 000 luksów) powoduje „rozjazd” zegara biologicznego i wzrost poziomu cukru.
  • Sezonowość cukrzycy:
    • Cukrzyca typu 2 nie zaczyna się przypadkowo; szczyt nowych zachorowań przypada na marzec.
    • Zachorowalność spada do sierpnia; różnica między marcem a sierpniem wynosi 50%.
    • Marzec to moment, w którym kończą się zapasy witaminy D magazynowane w wątrobie i tkance tłuszczowej.
    • W Polsce niedobór witaminy D u dorosłych w zimie sięga nawet 90%; poziom spada miesiąc po miesiącu, osiągając dno w marcu.

Powiązane