Zielona herbata: Kluczowe związki, parzenie i biodostępność
Treść
- Kluczowy związek: Gallusan epikallocatechiny (EGCG) jest główną prozdrowotną cząsteczką w zielonej herbacie odpowiedzialną za działanie antyoksydacyjne.
- Parzenie (ekonomia i skuteczność): EGCG uwalnia się w niemal jednakowej ilości podczas pierwszego i drugiego parzenia. Parzenie herbaty dwukrotnie jest zalecane dla oszczędności, przy zachowaniu niemal pełnej skuteczności.
- Wchłanianie i biodostępność:
- Unikać twardej wody: Wapń spowalnia wchłanianie EGCG.
- Czas parzenia: Picie herbaty 30 minut przed śniadaniem i kolacją zapewnia najwyższe stężenie EGCG we krwi.
- Współczynnik witaminy E: Połączenie zielonej herbaty z witaminą E (orzechy włoskie, migdały, pestki dyni, pełne ziarna) silnie obniża stres oksydacyjny i kontroluje glukozę. Mleko migdałowe lub z pestek dyni jako baza do herbaty jest wskazane.
- Współczynnik witaminy C i sacharozy: Kwas askorbinowy (witamina C) i sacharoza znacząco zwiększają biodostępność katechin. Najlepszym źródłem jest spożycie herbaty z sokiem z cytrusów (mandarynki, pomarańcze).
- Mechanizm w jelitach: Połączenie z witaminą C i sacharozą zwiększa stabilność katechin w warunkach trawiennych i ich akumulację w komórkach jelitowych, chroniąc je przed wolnymi rodnikami.
- Piperyna (pieprz): Zwiększa wchłanianie EGCG, ale w formie naparu smakuje nieprzyjemnie. Zalecane są suplementy (EGCG + piperyna).
- Połączenie chemoprewencyjne: Badanie in vitro (2014) wskazało na synergistyczne działanie zielonej herbaty, kurkumy i arctigeniny (korzeń łopianu większego) w zapobieganiu rozwojowi raka prostaty i piersi.
Powiązane