Zmiana stosunku potasu do sodu jako kluczowa interwencja dietetyczna

Treść

Główna rekomendacja: Najważniejszą pojedynczą zmianą w diecie, która obniża ryzyko chorób układu sercowo-naczyniowego (w tym zawału serca i udaru mózgu), jest korekta stosunku przyjmowanego potasu do sodu. Należy spożywać więcej potasu i mniej sodu.
Dowód naukowy: Przegląd systematyczny z 2020 roku potwierdza, że zarówno wyższy stosunek potasu do sodu, jak i niższy stosunek sodu do potasu wiążą się z niższym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych.
Ewolucja diety:
- Przodkowie (łowcy-zbieracze): Spożywali ok. 11 000 mg potasu i 700 mg sodu dziennie. Stosunek potas:sód wynosił ok. 16:1.
- Współczesność: Spożywamy ok. 3 500 mg sodu i 2 500 mg potasu dziennie. Stosunek odwrócił się na korzyść sodu (ok. 1,4:1).
Mechanizm działania:
- Potas: Reguluje retencję wody, zmniejsza nadmiar wody w organizmie poprzez produkcję moczu oraz obniża poziom sodu.
- Sód: Zatrzymuje wodę w organizmie, co prowadzi do wzrostu ciśnienia tętniczego krwi i zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych.
Wpływ na dzieci i młodzież: Spożycie sodu jest dodatnio skorelowane z ciśnieniem krwi u dzieci i młodzieży. Zmniejszenie spożycia sodu w tym okresie obniża ciśnienie i zapobiega rozwojowi nadciśnienia w dorosłości.